Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2011

Η Συνταγή Της Απλότητας στην Πόλη!



Ξέρετε τι είναι η συνταγή της απλότητας στην Πόλη; Θα περπατήσεις από τη Κλειστή Αγορά μέχρι την Αιγυπτιακή Αγορά… Εκεί θα σε πιάσουν οι λιγούρες. Θα ακούσεις έναν να φωνάζει … `Σιμίιιιτ! Σιτζάκ Σιμίιιιτ!!!` `Κουλούρι! Ζεστό Κουλούρι!!!` … Εκεί δε θα θέλεις να πάρεις ένα κουλούρι και να πεταχτείς στη Γέφυρα του Γαλατά;! Όταν φτάσεις στη Γέφυρα το μισό κουλούρι θα το φας εσύ και το άλλο μισό θα το πετάξεις στους γλάρους! Εκεί θα δημιουργήσεις ένα αυθόρμητο χαμόγελο στα χείλη σου… Φυσικά δε θα χορτάσεις με ένα κουλούρι και θα πας κάτω στη γέφυρα… Εκεί υπάρχουν μεγάλα μεγάλα καΐκια! Φονάζουν συνέχεια! ` Ταζε Παλαμουτ! Ιγι πισμις Παλαμουτ!!` ` Φρέσκα Παλαμίδα!! Καλοψημένη Παλαμίδα!!` … Όταν το ακούσεις αυτό δε θα σε πιάσουν πιο πολλές λιγούρες;; Θα περιμένεις τη σειρά σου να πάρεις ένα ψάρι… Αφού το πάρεις θα καθίσεις με τους άλλους και χαμογελώντας ο ένας στον άλλον θα απολαμβάνεις τη παλαμίδα σου… Μετά για να χωνέψεις αυτά που έφαγες περπατάς μέχρι το Μεγάλο Ταχυδρομείο… Εκεί δίπλα στο Ταχυδρομείο μυρίζει το κοκορέτσι… Και να είσαι φαγωμένος δε θα θέλεις να φας κι άλλο; Πηγαίνεις φρόνημα και κάθεσαι εκεί στο χαμηλό τραπεζάκι… Παραγγέλνεις μία πίτα κοκορέτσι και το τρως σαν πασάς… Καλά τώρα ήρθε η ώρα να τα χωνέψεις… Περπατάς λίγο… Ξαφνικά βρίσκεσαι σε έναν τόπο που μοσχομυρίζει… Είναι η Αιγυπτιακή Αγορά εδώ… Βρίσκεις χιλιάδες μπαχαρικά και χάνεσαι μέσα στον αέρα… Όταν ανοίγεις τα μάτια σου βρίσκεσαι στο κρεβάτι σου… Και είσαι πολύ μακριά από τον τόπο που τα έχουν αυτά… Δε βάζεις τα κλάματα; Εδώ, σε αυτά τα μέρη δε ξέρουν ούτε τη παλαμίδα στο Κεράτιο Κόλπο, ούτε το Κοκορέτσι στα κάρβουνα χωρίς τζιέρι… Αλλά ούτε έχουν τα κουλούρια τα δικά μας της Πόλης… Άντε πάλι στη καθημερινότητα με όνειρα την Πόλη…